خبرگزاري دانشجويان ايران - اهواز سرويس: انرژي و صنعت
ايران پس از روسيه، دومين كشور از نظر دارا بودن ذخاير گازي است. ميزان ذخاير گازي شناخته شده ايران معادل 176 ميليارد بشکه نفت خام است كه معادل حدود 5/15 درصد كل ذخاير گاز جهان است. اکنون ايران با توليد 115 ميليارد مترمکعب گاز طبيعي در سال پس از روسيه، آمريکا و کانادا چهارمين توليد کننده گاز طبيعي جهان است. گاز ثروت ملي مردم ايران است بنابراين بايد حداكثر استفاده از آن صورت گيرد.
توليد روزانه حدود 469 ميليون متر مكعب گاز در كشور
به گزارش خبرنگار انرژي و صنعت خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) - منطقه خوزستان - در حال حاضر ايران حدود 469 ميليون متر مكعب گاز در روز براي مصرف در بخش واحدهاي پتروشيمي، نيروگاهها، صنايع داخلي، تزريق به چاههاي نفت، مصارف خانگي و صادرات به كشورهاي همسايه و بازارهاي بينالمللي توليد ميكند. هم اينک حدود 25 درصد توليد گاز در بخش صنايع و حدود 33 درصد براي سوخت نيروگاهها و توليد برق مصرف مي شود.
بخش مهمي از سرمايهگذاري دولت در جهت مصرف گاز در صنايع پتروشيمي صورت گرفته است. بخش وسيعي از خوراک واحدهاي توليد مواد پتروشيميايي از گاز طبيعي تامين مي شود. با احداث واحدهاي پتروشيمي که از گاز استفاده ميکنند ميتوان علاوه بر ارزش افزوده بيشتر و افزايش درآمد کشور، اشتغالزايي بيشتري ايجاد كرد. علاوه بر آن محصولات اين گونه صنايع به عنوان خوراک واحدهاي توليدي و صنعتي عامل رونق اقتصادي و جذب و حفظ نيروهاي متخصص داخلي مي شود.
افزايش توليد گاز به 552 ميليون متر مكعب در روز تا پنج سال آينده
دكتر علي وطني، عضو انجمن مهندسين گاز ايران درباره ميزان مصرف و صادرات گاز كشور در افق چشمانداز 20 ساله توضيح داد: در روزهاي سرد سال گذشته روزانه بيش از 109 ميليون متر مكعب كمبود گاز داشتيم.
وي در گفت و گو با خبرنگار ايسنا عنوان كرد: ميزان توليد و واردات گاز كشور در سال 1385 حدود 417 ميليون متر مكعب در روز بود. اين در حالي است كه نياز كشور براي مصرف و صادرات 526 ميليون مترمكعب در روز بوده است، به عبارت ديگر در روزهاي سرد سال گذشته روزانه بيش از 109 ميليون مترمكعب كمبود گاز داشتيم.
وي افزود: طي پنج سال آينده، توليد و واردات گاز كشور، طبق برنامه بايد به رقم 552 ميليون مترمكعب در روز برسد، در حالي كه مصرف و صادرات گاز كشور قرار است به رقم 744 ميليون متر مكعب برسد. بنابراين مصرف گاز بايد روزانه 192ميليون مترمكعب كاهش يابد.
عضو هيئت علمي دانشكده فني دانشگاه تهران گفت: در سال 1398،روزانه يك ميليارد و 71 ميليون متر مكعب توليد و واردات ويك ميليارد و 123 ميليون مترمكعب مصرف خواهيم داشت. در حالي كه توليد و صادرات در سال گذشته 526 ميليون متر مكعب بوده است،گفته ميشود كه سال 1398 قرار است به يك ميليارد و 323 ميليون متر مكعب گاز برسيم يعني توليد گاز حدود 800 ميليون متر مكعب افزايش يابد.
وي در ادامه افزود: روشن است كه نميتوان سرمايهگذاري، نيروي انساني، تكنولوژي و مديريت مخزن را تنها با ابلاغ بخشنامه محقق كرد. امكان ندارد بگوييم قصد داريم 500 ميليون متر مكعب توليد را به يك ميليارد و 323 ميليون متر مكعب تبديل كنيم.
وطني با اعلام اينكه توليد بيشتر، تنها در كنار صيانت از مخازن، معنا پيدا ميكند، افزود: نقش مديريت مخرن در اين مرحله مشاهده ميشود. اگر به اين صورت پيش برويم، در پايان سال 1403 توليد و واردات كشور به يك ميليارد و 140 ميليون متر مكعب و مصرف و صادرات به يك ميليارد و 526 ميليون متر مكعب در روز خواهد رسيد. به عبارت ديگر روزانه 196 ميليون متر مكعب كمبود توليد گاز خواهيم داشت.
كمبود گاز تزريقي در بيشتر مخازن نفتي كشور
به گزارش خبرنگار ايسناي خوزستان، هدف از تزريق گاز به مخازن نفتي بازيافت نفت خام درجا از مخازن است. با تزريق گاز به مخازن مستقل كشور از خارج شدن منابع گاز به سوي كشورهاي همسايه جلوگيري ميشود و گاز تزريقي براي نسلهاي آينده نيز ذخيره سازي خواهد شد و مي توان آنرا در آينده به قيمت چند برابر به فروش رساند. در حال حاضر بيشتر مخازن نفتي كشور به گاز تزريقي نياز دارند كه به دليل مصارف خانگي و صنعتي امكان تامين آن وجود ندارد.
بر اساس اعلام کارشناسان در حال حاضر ميدانهاي اصلي كشور نيز غالباً نيمه دوم عمر خود را سپري مي کنند و بيشتر مخازن نفتي كشور با كمبود گاز تزريقي مواجه هستند و از طرفي استمرار و افزايش توليد نفت در بلند مدت مشروط به حفظ فشار مخازن از طريق تزريق گاز است. با تزريق گاز ضمن جبران افت فشار مخازن، توليد نفت كشور را براي آينده با كمترين هزينه تامين مي کنيم. در صورت تزريق نشدن و يا تاخير در تزريق گاز به مخازن هيدروکربوري، ايران نخواهد توانست ميزان توليد کنوني نفت را در آينده حفظ کند.
با اجراي برنامه تزريق گاز به ميادين نفتي، گاز تزريقي براي آينده نيز ذخيره سازي ميشود و در زمان برداشت آن ميعانات گازي هم مي توانيم استحصال نماييم كه ارزش افزوده بالايي دارد. متاسفانه هم اينک بسياري از ميادين مهم كشور بر اثر تزريق نشدن گاز با كاهش فشار و سطح توليد مواجه شدهاند که نمونه بارز آن ميدان آغاجاري است.
از سوي ديگر تنها تزريق گاز با حجم مورد نياز، افزايش بازيافت از مخازن را به همراه ندارد بلکه تزريق گاز بايد در زمان مناسب انجام شود. در غير اينصورت ممکن است تزريق گاز به مخازن نتيجه دلخواه را به حاصل نياورد.
بر اساس گزارش مركز پژوهشهاي مجلس، تزريق نشدن بموقع گاز به مخازن نفتي كشور موجب مدفون شدن بخش عظيمي از نفت خواهد شد. دادههاي شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب نشان ميدهد كه تعداد قابل توجهي مخازن نفتي ايران در نيمه دوم عمر خود به سر ميبرند و تزريق نشدن بموقع گاز به اين ميادين موجب افت شديد فشار و ضريب بازيافت و در نتيجه مدفونشدن بخش عظيمي از نفت درجاي اين ميادين خواهد شد.
24 مخزن از كل مخازن نفتي مناطق نفتخيز جنوب در اولويت تزريق گاز قرار دارند كه در16 مخزن زمان تزريق سپري شده و هر چه سريعتر بايد از افت فشار آنها جلوگيري شود. 8 مخزن ديگر نيز ظرف 20 سال آينده نياز به تزريق خواهند داشت.
به گفته يكي از اقتصاددانان بخش انرژي، نيمي از ذخاير گاز کشور، گازهاي موجود در كلاهكهاي گازي ميادين نفتي هستند كه تا زماني كه ميادين نفتي فعال است، استخراج مغاير با موازين صيانتي است.
دكتر مسعود درخشان، اقتصاددان انرژي و رئيس سابق مركز مطالعات بينالمللي انرژي وزارت نفت در لندن، در گفت و گو با خبرنگار سرويس مسائل راهبردي خبرگزاري دانشجويان ايران، با اشاره به اين مطلب توضيح داد: حجم زيادي از گازهاي كشور، محلول در نفت است و تا هنگامي كه نفت استخراج نشود امكان استخراج آنها نيز وجود ندارد. در طول سالهاي گذشته صرفا با توجه به اين شعار كه ما « داراي دومين ذخاير گاز جهان هستيم و گاز فراوان و ارزان و در دسترس در اختيار داريم» اين نتيجهگيري صورت گرفته است كه ما بايد سهم بزرگي در صادرات جهاني گاز داشته باشيم. اين در صورتي است که بايد بدانيم نيمي از ذخاير گازي فراوان ما، گازهاي موجود در كلاهكهاي گازي ميادين نفتي هستند كه تا زماني كه ميادين فعال ميباشند و اميد به استحصال نفت وجود دارد امكان استخراج گاز وجود ندارد.
خسارات جبران ناپذير ناشي از كمبود تزريق گاز به مخازن
با توجه به اين كه كمبود گاز تزريقي، خسارات جبران ناپذيري به مخازن نفتي وارد مي كند، به دليل كمبود گاز براي تزريق، توليد غيرصيانتي ادامه خواهد يافت و وضع بدتر خواهد شد. پيامد اين امر تهديد كننده است. چرا كه بحث ما درباره كمبود فلان كالاي مصرفي و يا كالاي لوكس در آينده نيست، بلكه بحث كمبود گاز و افت توليد نفت به دليل نبود گاز براي تزريق به مخازن نفت و نبود بازيافت ثانويه و ازدياد برداشت مطرح است؛ آن هم در شرايطي كه از نيمهي دوم عمر ميادين نفتي هم گذشته است. به عقيدهي استادان مخازن كشور زمان مناسب براي ازدياد بازيافت در بسياري از مخازن بزرگ كشور گذشته است و ما فرصتهاي طلايي را از دست دادهايم.اگر گازي كه قصد صدور آن به كشورهاي مختلف وجود دارد، به مخازن نفتي كشور تزريق شود، از نابودي حدود 65 ميليارد بشكه نفت- معادل بيش از 30 تريليون دلار- كه به دليل كمبود تزريق، غير قابل استحصال ميشود، جلوگيري خواهد شد.
منفي بودن موازنه ميان تزريق گاز و تامين گاز تزريق تا 17 سال آينده
مطهر، رئيس اداره مهندسي فرآورش و توسعه نفت و گاز شركت ملي مناطق نقتخيز جنوب در اين زمينه ميگويد: با روند كنوني تزريق گاز به مخازن نفتي مناطق نفتخيز جنوب، موازنه ميان گاز تزريقي و تامين گاز مورد نياز براي تزريق تا سال 1403 منفي خواهد بود.
وي توضيح داد: هم اينك برنامه تزريق گاز به حدود 10 مخزن نفتي در محدوده فعاليت شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب در دست اجراست. اين مخازن 53 درصد نفت توليدي مناطق نفتخيز را تامين ميكنند. در حال حاضر مخازن در دست بهرهبرداري مناطق نفتخيز روزانه به تزريق حدود 160 ميليون متر مكعب گاز نياز دارند.
مطهر تصريح كرد: تاسيسات مورد نياز تزريق گاز، پروژه احداث خط لوله و استخراج گاز بسيارگران قيمت هستند بنابراين اگر پروژهاي و يا تاسيساتي در رابطه با تزريق گاز به بهرهبرداري برسد و گاز موردنياز براي تزريق فراهم نشود از بخشي از سرمايهگذاريهاي انجام شده بهرهگيري نشده است.
محقق نشدن حدود 40 درصد از برنامه تزريق به مخازن نفتي در سال گذشته
مطهر عنوان كرد:هر ساله برنامههايي آماده و به عنوان برنامه تزريق سالانه به مخازن نفتي براي اجرا ارائه ميشود. بر اساس اين برنامهها بايد مقدار مشخصي گاز به مخزن نفتي تزريق گردد. هم اينك شركت ملي مناطق نفتخيز از تامين 100 درصد گاز مورد نياز براي تزريق در مخازن نفتي از ميادين در دست بهرهبرداري شركت ناتوان است و همواره 50 درصد گاز مورد نياز براي تزريق از خارج از مناطق نفتخيز جنوب تامين ميگردد.
وي ادامه داد: اين شرايط در حالي است كه تاكنون پروژه تزريق گاز به ميدان نفتي آغاجاري به بهرهبرداري نرسيده است. در صورت بهرهبرداري از طرح تزريق گاز به ميدان آغاجاري شركت ملي مناطق نفت خيز تنها قادر به تامين 30 درصد گاز مورد نياز براي پروژههاي تزريق از مياديني است كه هم اينك در دست بهرهبرداري دارد. در نتيجه حدود 70 درصد گاز مورد نياز براي تزريق به مخازن بايد از خارج از مناطق نفتخيز جنوب تامين گردد.
مطهر عنوان كرد: از حدود چند سال پيش تاكنون تزريق گاز به ميادين نفت خيز روند نزولي داشته است. به عنوان مثال در سال گذشته حدود 60 درصد از برنامه تزريق گاز به مخازن ميادين نفتي در مناطق نفت خيز جنوب تحقق يافت.
وي علت اصلي كمبود گاز براي تزريق به ميادين نفتي را رشد بيرويه مصرف گاز در بخشهاي ديگر مانند خانگي و تجاري دانست و بيان كرد: اين موضوع سبب ايجاد تقاضاي غير منطقي در بخش گاز شده است. با توجه به روند توليد و مصارف گاز پيش بيني شده، همچنان نگراني براي تامين گاز مورد نياز تزريق وجود داشته باشد.
وي گفت: بايد مسائل پيرامون صادرات گاز را به بحث كارشناسانه گذاشت. بايد درآمد و ارزش حاصل از صادرات گاز براي كشور بدقت با درآمد حاصل از بازيافت نفت سنجيده شود.
كمتر بودن درآمد حاصل از صادرات گاز در مقايسه با صادرات نفت خام
به گزارش ايسنا، با توجه به بررسيهاي انجام شده، حدود هر 6 هزار فوت مكعب معادل حرارت 1 بشكه نفت را دارد، اما داراي قيمت بسيار پايينتري نسبت به 1 بشكه نفت است. براساس برآوردي كه متخصصان مخازن داشته اند به ازاي هر 4 هزار فوت مكعب يك بشكه نفت اضافي از تزريق گاز به مخازن نفتي بدست مي آيد كه با قيمت 50 دلار چندين برابر صادرات گاز ارزش افزوده دارد. ولي بدليل ارزش حرارتي پايين گاز نسبت به نفت، صدور هر شش هزار فوت مكعب گاز معادل يك بشكه نفت است. بنابراين اگر كشوري معادل يك بشكه نفت، گاز را كه قيمت پايينتري دارد خريداري كند سود خواهد برد.
همسو نبودن سياست تشويق صادرات گاز طبيعي با منافع كشور
رئيس اداره مهندسي فرآورش و توسعه نفت و گاز شركت ملي مناطق نقتخيز جنوب بيان كرد: براي تمام پروژههاي تزريق گاز، برآورد اقتصادي دقيقي وجود دارد. برخي از برآوردها و گزارشها نشان ميدهد اگر ما يك دلار براي تزريق گاز به مخازن هيدروكربوري صرف كنيم حدود 40 دلار سود از جهات ديگر حاصل ميكنيم. اين موضوع هم جهتي سياست تزريق به مخازن نفتي را با منافع ملي نشان ميدهد.
مطهر يادآور شد: تا زماني كه اهميت و حجم گاز مورد نياز براي تزريق در مخازن نفتي و برداشت صيانتي از اين مخازن مشخص نشود سياست تشويق صادرات گاز طبيعي را به ديگر كشورها همسو با منافع كشور نميبينم.
وي خاطرنشان كرد: اگر قرن بيستم، قرن نفت خام ارزان براي توسعه صنعت پيشرفته غرب بود، قرن 21 نبايد به دوران تامين گاز طبيعي ارزان براي ادامه توسعه كشورهاي پيشرفته و صنعتي تبديل شود، در غير اينصورت از تجربيات حدود100سال گذشته در صنعت نفت كشور چيزي درك نكردهايم.
شكراله زاده، مدير امور فني شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب نيز با تاكيد بر ضرورت توجه به مقدار واقعي ذخاير گاز در دسترس كشور درباره ذخاير گازي قابل توليد كشور خاطرنشان كرد: بر اساس بررسيهاي انجام شده، حدود 50 درصد از ذخاير گازي كشور، محلول در نفت و يا در گنبدهاي گازي قرار دارد كه نه تنها نبايد از آن برداشت كرد بلكه بايد براي فشار افزايي مخازن به آنها گاز تزريق كرد.
وي با اشاره به ضرورت توجه به ميزان گاز در دسترس كشور تصريح كرد: بايد دانست چه ميزان از گاز موجود در مخازن كشور با امكانات كنوني قابل توليد است.
مدير امور فني شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب يادآورشد: بايد بر اهميت تزريق گاز در مخازن نفتي توجه كرد. هم اكنون 20 سال است كه در صورت بروز مشكل در بخش گاز و كمبود آن، تزريق گاز به مخازن قطع ميشود. بايد توجه داشت كه در صورت قطع تزريق گاز به مخازن نفتي توليد نفت كشور با مشكل روبرو ميشود.
خودداري از خام فروشي نفت و گاز به ساير كشورها
مدير امور فني شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب در خصوص صرفه اقتصادي صادرات گاز در مقايسه با تزريق گاز در مخازن نفت گفت: قطع تزريق گاز به مخازن نفتي توليد نفت كشور را با مشكل روبرو ميكند.
به گزارش خبرنگار ايسناي منطقه خوزستان، حسن شكراله زاده با بيان اين مطلب توضيح داد: بايد ببينيم نگاه به نفت و گاز چگونه است. بايد بدنبال توليد كالاي نهايي در كشور باشيم و از خام فروشي نفت و گاز به ساير كشورها خودداري شود.
شكراله زاده اظهار داشت: هم اينك در بسياري از موارد، نفت، گاز و يا مواد پتروشيمي، براي توليد كالا به كشورهاي ديگر فروخته ميشود. آنها پس از انجام عملياتهاي گوناگون برروي اين مواد اوليه، كالاي نهايي را توليد و دوباره با چندين برابر قيمت به ما ميفروشند.
وي با تاكيد بر ضرورت توجه به توليد كالاهاي نهايي در كشور، عنوان كرد: در صورت توليد كالاهاي نهايي در كشور درآمد حاصل از صادرات كالاي نهايي بسيار بيشتر از درآمد حاصل از صادرات كالاهاي خام است.
متناسب نبودن توليد نفت از مخزن متناسب با گاز تزريق شده به مخزن
حميد دريس، معاون مدير امور فني در مهندسي نفت شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب با اشاره به لزوم تزريق گاز در مخازن نفتي در اين باره توضيح مي دهد: در حال حاضر به ميزان اعلام شده در برنامه تزريق، به مخازن هيدروكربوري، گاز تزريق نشده و توليد نفت از مخزن متناسب با گاز تزريق شده به مخزن نيست. مواردي كه بايد در برداشت از مخازن نفتي رعايت شود در كتابچه بهرهدهي چاهها آمده است. در اين كتاب يكي از موارد لازم براي توليد از چاه ها، رعايت نسبت توليد نفت به گاز طبيعي عنوان شده است. در صورت اجرا شدن اين مورد، كاهش توليد حدود 370 هزار بشكه نفت در روز را شاهد هستيم.
وي افزود: در صورتي كه تناسب توليدنفت با تزريق گاز رعايت نشود در آينده دچار مشكل شده و با توليد غير متناسب صورت گرفته، كاهش انرژي مخزن و در نهايت از دست دادن قسمتي از ذخاير نفت را شاهد خواهيم بود. بنابراين براي جلوگيري از كاهش توليد و از دست دادن قسمتي از ذخاير نفت كشور بايد گاز مورد نياز تزريق در مخازن نفتي كشور فراهم شود.
وي بيان كرد: هم اينك براي تمام مخازن نفتي در دو حالت تثبيت فشار و فشار افزايي براي تزريق گاز به درون آنها محاسباتي انجام شده است. قطعا در صورت توجه به مقدار نياز واقعي براي تزريق در مخازن و تشخيص ميزان گاز در دسترس، مسئولان سياستگذار هيچ گاه به سمت سياست صادرات گاز نخواهند رفت. بايد هشدار داد كه اگر مسئولان سياسي بر اساس اطلاعات نادرست تصميم بر صادرات گاز ميگيرند اطلاعات مورد استفاده را تصحيح كنند. اگر صادرات گاز بر اين اساس انجام ميگيرد كه گاز مورد نياز براي مصارف داخلي و تزريق در دسترس وجود دارد و اين گاز بيش از نياز است ميگوييم كه چنين نيست. البته مسئولان كشور حق دارند در مورد صادرات گاز تصميم بگيرند.
بر اساس اعلام کارشناسان تراز گاز كشور در قبال ميزان مصرف كنوني و آينده تا چند سال آينده منفي است اما با اين وجود وزارت نفت با كشورهاي مختلف براي صادرات گاز وارد مذاكره و قرارداد شده است. علت اصلي لزوم توجه بيشتر به توقف صادرات گاز را بايد در كمبود گاز براي تزريق و براي مصارف داخلي دانست. از سوي ديگر با توجه به كاهش نفت توليدي درجهان و نياز بيش از پيش مصرف کننده بزرگي مانند اروپايي ها، هند و پاكستان و ديگر كشورهاي منطقه به گاز ايران در 10 سال آينده به بعد، قيمت گاز صادراتي را چندين برابر خواهد كرد. از نظر اقتصادي نيز از آنجا كه صدور گاز موجب افزايش نياز كشور به حفر چاههاي جديد به منظور جبران افت فشار چاهها و به دنبال آن افزايش سرمايه گذاري براي ايجاد تاسيسات نمك زدايي خواهد شد لذا درآمدهاي حاصله از صادرات بايد براي اين بخش هزينه شود.
وجود نداشتن گاز براي صادرات
دكتر ولي احمد سجاديان، مدير امور فني شركت نفت وگاز اروندان گفت: بررسي موازنه گاز ميان توليد و مصرف و همچنين موازنه ميان ذخيره قابل برداشت و نياز به گاز نشان مي دهد كه گازي براي صادرات وجود ندارد.
وي افزود: گازي را كه امروز به مخزن نفتي تزريق ميكنيم از بين نرفته و هدر نميرود بلكه به سرمايهاي براي آينده تبديل ميشود. بر اساس گزارشها و پيشبينيهاي علمي، قيمت و ارزش آن در سالهاي آينده بسيار بيشتر خواهد شد و لزومي ندارد بيش از نياز از مخازن هيدروكربوري برداشت كنيم.
وي عنوان كرد: اگر ما گاز را به صورت خام و براي توليد محصول در كشورهاي ديگر به آنجا صادر ميكنيم، چرا خود در ايران از آن استفاده نكنيم. ميتوانيم در ايران كالا توليد كنيم و بجاي گاز صادر كنيم.
سجاديان با انتقاد از خام فروشي منابع كشور يادآور شد: اميدواريم روزي فرا رسد كه ديگر حتي قطرهاي نفت و ذرهاي گاز به صورت خام به كشور ديگر صادر نشود.
مدير امور فني شركت نفت اروندان درباره ميزان ذخاير واقعي و در دسترس گاز كشور، تصريح كرد: بر اساس مطالعات 50 درصد حجم گازهاي ذخاير هيدروكربوري كشور از گازهاي محلول در نفت و گازهاي موجود در كلاهك گازي است. دستيابي به اين حجم گاز به مرور زمان امكان پذير است و رابطه مستقيم با دانش توليد از مخزن و توليد نفت دارد. گازهاي محلول در نفت بر اثر توليد نفت و گازهاي موجود در كلاهك گازي در اثر متروكه شدن مخزن كه بر اساس برخي بررسيها عملا هيچ گاه مخزن متروكه نميشود، بدست ميآيد.
سجاديان يادآور شد: در مخازن نفتي نيرويي به نام مويندگي وجود دارد كه مانع خروج نفت از مخزن ميشود. اگر فشار مخازن بدليل خروج نفت و ديگر هيدروكربورها كاهش يابد و گاز و يا جايگزين آن براي بازيابي فشار قبلي به مخزن تزريق نشود، نيروي مويندگي كه متناسب با كشش سطحي است افزايش مييابد و سبب باقي ماندن نفت در مخزن و توليد نشدن آن ميشود.
معاون امور فني شركت نفت و گاز اروندان با اشاره به برخي فوايد تزريق به مخازن هيدروكربوري، خاطرنشان كرد: افزايش ميزان توليد نفت از مخزن، ايجاد مخزن مناسب نفت براي آينده و كسب سود اقتصادي بيشتر از مخزن از جمله فوايد تزريق گاز به مخازن است.
اما متخصصان مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي با ارزيابي سرعت اجراي طرحهاي توسعه ميادين گازي كشور و حجم نيازهاي داخلي از جمله مصارف خانگي، تجاري، نيروگاههاي برق و پتروشيمي، بر اين باورند که حداقل در10 سال آينده گاز اضافي جهت صادرات وجود ندارد. بر اين اساس به دست اندرکاران توصيه مي کنند" با توجه محدوديت ظرفيت توليد و انتقال گاز طبيعي كشور (تراز منفي آن ) و ضرورت نگاه اقتصادي به فرصتهاي مختلف مصرف گاز بهتر است صادرات گاز از اولويتهاي تصميمگيري كشور خارج شود."
اما پاسخ بسياري از پرسشهايي كه تاكنون بي پاسخ مانده است ميتوان در سخنان مديرعامل شركت ملي گاز ايران در نشست خبري با نمايندگان رسانه هاي گروهي در اهواز يافت.
صادرات گاز مزيت اقتصادي و سياسي دارد
سيد رضا كسايي زاده گفت: صادرات گاز مزيت اقتصادي و سياسي دارد. بايد بتوانيم مصرف گاز توليد شده در داخل كشور را بهينه كنيم سپس ميتوانيم گاز را صادر كنيم. توليد صيانتي نفت در كشور تعارضي با صادرات گاز ايران به ديگر كشورها ندارد بلكه مصرف بيرويه گاز با توليد صيانتي تعارض دارد.
وي با اشاره به لزوم صرفه جويي در مصرف گاز در كشور، گفت: بايد با تزريق گاز به مخازن نياز آنها را برآورده كنيم. بايد تلاش كرد كه مصرف گاز را در كشور مديريت و از گاز استفاده بهينه كنيم. همچنين بايد براي صارات گاز تلاش كنيم زيرا اين موضوع مزيت سياسي و اقتصادي براي ما دارد.
كسايي زاده ادامه داد: مذاكرات زيادي در رابطه با صادرات گاز كشور با كشورهاي ديگر انجام شده است. در حال حاضر تنها صادرات گاز به تركيه را در دست اجرا داريم. اميدواريم به زودي صادرات گاز به ارمنستان با آمادگي اين كشور آغاز شود.
وي تصريح كرد: مذاكرات انجام شده در خصوص صادرات گاز به روند اجرايي پروژههاي توليد گاز از مخازن بستگي دارد و اجرايي كردن صادرات گاز مربوط به بعد از سال 1390 و 1391 است.
كسايي زاده با اشاره به مصرف بيرويه گاز در كشور گفت: هم اينك در كشور مصرف صحيح گاز صورت نميگيرد. ميزان گازي كه امروز در كشور مصرف ميشود حدود دو برابر نياز واقعي كشور است.
وي درباره سهم ايران در بازار گاز جهان، گفت: سهم كشور در تجارت گاز جهان كمتر از يك درصد است. در واقع در دنيا سهمي ناچيز داريم. در افق سند چشم انداز سهم ايران در بازار گاز جهان بايد به ده درصد برسد. براي تحقق اين مهم بايد تلاش كرد.
مديرعامل شركت ملي گاز ايران توضيح داد: صادرات گاز طبيعي به ديگر كشورها سياست نظام است. البته بايد دانست تامين گاز صنايع پتروشيمي براي ما اولويت دارد و شركت ملي گاز تامين گاز اين صنايع را با اشتياق دنبال ميكند. صادرات گاز متناسب با توليد گاز و براساس زمانبندي اجراي پروژههاي توليد گاز خواهد بود.
كسايي زاده درباره تعهد شركت ملي گاز ايران براي تامين گاز مورد نياز براي تزريق در مخازن نفتي، تصريح كرد: تامين تمام گاز مورد نياز براي تزريق گاز به مخازن نفتي بر عهده شركت ملي گاز ايران نيست.
وي ادامه داد: كل ميزان تعهد شركت ملي گاز ايران براي تزريق در مخازن نفتي روزانه حدود 17 ميليون متر مكعب است. در زمستان امسال شركت ملي گاز ايران نتوانست به تعهد خود در قبال تامين گاز مورد نياز تزريق در مخازن عمل كند.
تهيه و تنظيم: پيمان بهرام رفيعي، خبرنگار ايسنا
انتهاي پيام کد خبر: 8612-00458 |