خبرگزاري دانشجويان ايران - اهواز
سرويس: فرهنگ و ادب

يك داستان‌نويس گفت: نقش تعليق در ايجاد تفكر در داستان كوتاه مهم است.

حميدرضا اكبري در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) از خوزستان اظهار كرد: خواننده‌هاي ما كم حوصله شده‌اند و بهترين نوع داستاني كه تعليق در آن رعايت مي‌شود ميني‌مال يا داستان‌هاي كوتاه است و اكثر كتاب‌هايي كه من خوانده‌ام متاسفانه اين مساله را رعايت نكرده‌اند و اين موضوع خواننده را خسته مي‌كند.

او افزود: بعضي از داستان‌نويسان امروز حتي نمي‌دانند تعليق چيست و فقط ادعاي داستان‌نويسي دارند در حالي كه بهترين نوع تعليق در ميني‌مال باعث مي‌شود خواننده همه چيز را بفهمند. ما بايد در ادبيات داستاني امروز به جاي كشش داستان به گونه‌اي بنويسيم كه در عين وادار كردن خواننده به تفكر عنصر تعليق را رعايت كنيم.

اين داستان‌نويس خاطرنشان كرد: داستان‌نويسان تازه كار بايد سبك‌هاي داستان‌نويسي، ادبيات داستاني مملكت خود و ادبيات اروپا را بشناسند و خوب مطالعه كنند و داستان خود را چندين بار بازنويسي كنند و بر اساس مطالعات خود تكنيك خلق كنند.

اكبري تصريح كرد: مشكل ادبيات ما مشكل ترجمه است. اگر بتوانيم ادبيات خود را از طريق ترجمه ارائه كنيم مطمئنا در دنيا سرآمد خواهيم بود اما عدم مطالعه و خلاقيت داستان‌نويسان ما باعث افت ادبيات داستاني مي‌شود. ما اگر سوژه‌هاي خوبي براي نوشتن داشته باشيم و با نگاه خلاقانه بنويسيم، مطمئنا موفق مي‌شويم. گرفتن سوژه‌هاي تكراري و تكراري نوشتن ضربه‌ اصلي را به ادبيات‌داستاني مي‌زند و من نويسنده بايد چيزي بنويسيم كه ديگران ننوشته‌اند.

اين داستان‌نويس بيان كرد: برگزاري جشنواره ادبيات داستاني كمك بزرگي به نويسنده‌ها مي‌كند و در ترغيب آن‌ها به خلاقانه نوشتن موثر است البته حمايت مسؤولان از نويسندگان از ارزش مضاعفي برخوردار است.

او در باب وضعيت كنوني ادبيات‌داستاني ايران گفت: ما در موضوعات ادبيات جنگ حرف‌هاي زيادي براي گفتن داريم و با ترجمه‌ آن‌ها توانستيم ادبياتي برابر با ادبيات جنگ اروپا داشته باشيم ولي به موضوعات اجتماعي كم‌تر پرداخته شده و داستان‌نويسان ما اين جاي خالي را نشناختند.

اكبري ادامه داد: در باب ادبيات ديني و آييني هم در جنوب ايران به اين مساله خوب پرداخته مي‌شود و هنرمندان در اين باب رشد بيشتري داشته‌اند و نمود بيشتري مي‌بينيم.

انتهاي پيام