100ايرانIran 110اهوازAhwaz 35فرهنگ و ادبCulture and Literary <P>يك شاعر گفت: شاعران قبل از انقلاب سرشناس و برون مرزي بودند. <P>محمد شريفي در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) - منطقه خوزستان - خاطرنشان كرد: يكي از ويژگي‌هايي كه در رابطه با تحول ادبيات بعد از انقلاب مي‌توان ذكر كرد كثرت شاعران است چون با بررسي اجمالي مي‌بينيم كه علاقمندان در حوزه‌ هنر افزايش يافته‌اند و اين به دليل مكان‌هايي است كه براي جلب هنرمند ايجاد شده‌اند. <P>وي اظهار كرد: ما توانستيم هنرمندان بيشتري جذب كنيم اما نتوانستيم به طور مكتوب و نوشتاري كتابي را كه بيانگر مفاهيم باشد و مانند ادبيات دهه 40 كه اوج شاخصه‌ ادبي است، ارايه دهيم. <P>به اعتقاد اين شاعر، در دوران قبل از انقلاب شاعران زبان خاصي براي خود داشتند و چهره‌هاي شاخصي بودند در حالي كه در دوره‌هاي كنوني با وجود برگزاري همايش‌ها و كنگره‌هاي مختلف و شركت جمع كثيري از شاعرانْ مشكلات ادبيات حل نشده‌ است. <P>شريفي تاكيد كرد: نبود همفكري و تعارض ميان شاعران باعث مي‌شود كه از ارايه برون مرزي آثار دور شوند اما تبادل نظر و افكار ميان آنها باعث مي‌شود كه ادبياتي استخراج شود كه به آن افتخار مي‌كنيم. <P>اين شاعر در باب جهاني شدن ادبيات گفت: براي جهاني شدن بايد بتوانيم شعرهاي برون مرزي و نشست‌هايي داشته باشيم تا كارهاي همديگر را به زبان‌هاي مختلف ترجمه كنيم و بتوانيم راهي پيدا كنيم تا در نشريات خارجي آثارمان را ترجمه و چاپ كنند. اين يكي از راه‌هاي عبور از مرزها است. <P>انتهاي پيام</P>