• شنبه ۱۴ مهر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۷:۳۹
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 977-5380-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

/یادداشت/

به یاد داستان‌نویسی که چشم بینای مردم خود بود

به گفته ارنست همینگوی مهم‌ترین راه برای جاودانه شدن آثار نویسندگان این است که در کنار اعتقاد به کار خود آثاری را که خلق می‌کنند باید در زندگی خود تجربه کرده باشند. زنده‌یاد احمد محمود از آن دسته از نویسندگانی به شمار می‌آمده است که بیشتر آثار خود را در زندگی تجربه کرده است. 

به گزارش ایسنا ـ منطقه خوزستان، 12 مهر ماه مصادف با درگذشت زنده‌یاد احمد محمود نویسنده برجسته خوزستانی است. نام حقیقی این نویسنده ارزنده احمد اعطا است. زنده‌یاد احمد محمود را باید قله نشین ادبیات بومی و اقلیمی ایران نامید زیرا او به غیر از داستان و رمان نویسی یکی از فاتحان ادبیات اقلیمی و بومی سرزمین ما به شمار می‌آمده است. زنده‌یادمحمود در چهارم دی ماه 1310در شهر اهواز به دنیا آمد. تمام دوران کودکی خود را در جنوب کشور و در استان خوزستان گذراند. محمود در دوران نوجوانی و جوانی شغل‌های گوناگونی را تجربه کرد اما روح عصیانگر و ضمیر خلاق او تنها با نویسندگی به آرامش رسید. 

نخستین داستان او «صب می‌شه» نام داشت که در سال 1333 در مجله امید به چاپ رسید. جالب این جا است که او نخستین مجموعه داستانی خود را که «مول» نام داشت با هزینه شخصی خود در سال 1338 به چاپ رساند. محمود اولین نگارش حرفه‌ای خود را که «داستان یک شهر نام داشت» در سال 1358 به چاپ رسانید. قبل از به چاپ رساندن این رمان، رمان «همسایه‌ها» را به چاپ رسانده بود اما رمان «داستان یک شهر» را باید اولین کار حرفه‌ای او نامید که از تجربیات زندگی شخصی خود در این رمان به کار گرفته است. به این دلیل که اولین رمان حرفه‌ای خود را بعد از انقلاب به چاپ رسانید او را از نسل نویسندگان بعد از انقلاب می‌دانند. 


احمد محمود پله‌های ترقی را در حوزه ادبیات یکی پس از دیگری طی کرد تا توانست در این حوزه به کمال برسد. طی کردن این مراحل به او کمک کرد تا بتواند نام خود را در تاریخ پرافتخار ادبیات ایران به ثبت برساند. 

به گفته کارشناسان و منتقدان در حوزه ادبیات، احمد محمود نخستین آثار خود را از نویسندگان پیش از خود الهام گرفته بود. یکی از این آثار «زائری زیر باران نام دارد» اما پس از خلق چنین آثاری دست به کار شد و آثاری را به جا گذاشت که تنها مختص به خود او بودند. داستان‌هایی مانند «همسایه‌ها»، «زمین سوخته»، «مدار صفر درجه» و «غریبه‌ها و پسرک بومی» نام دارند که تمامی این آثار جزو شیوه‌های مختص او هستند. 

در تمامی آثار محمود هویت بومی و اقلیمی به چشم می‌آیند. در این آثار خواننده می‌تواند تجربیاتی که نویسنده از زندگی در جامعه پیرامون خود به دست آورده است را تجربه کند. در این آثار هرگز نمی‌توانید کوچک‌ترین اثر از نویسندگان غربی به دست بیاورید زیرا تمامی این آثار از تکنیک‌ها و خلاقیت‌های زنده‌یاد محمود به دست آمده‌اند. در این آثار از ادبیات بومی به کار برده شده است. به هنگام مطالعه آثار او تمامی کاراکترهای به کار برده شده در رمان‌ها برای مخاطب آشنا هستند. 


احمد محمود با بیشتر شخصیت‌ها و کاراکترهای موجود در آثار خود تجربه زیست و زندگی داشته است. به این معنا که مخاطب زمانی که شخصیتی را در رمان مطالعه می‌کند آن شخصیت یک شخصیت حقیقی بوده است. او با بیشتر افرادی که در آثار خود نام برده است تجربه یک زندگی دشوار را داشته است و توانسته به خوبی آن سختی‌ها را به خوبی به تصویر بکشد. 

در تمام آثار زنده‌یاداحمد محمود به وضوح می‌توانید ببینید که از هیچ گونه تکنیک پیچیده‌ای برای خلق آثار خود به کار نگرفته است. او در آثار خود با بیانی بسیار ساده زندگی خود و دیگران را روایت می‌کند. به هنگام مطالعه آثار او متوجه می‌شوید که تمامی محیط نوشته شده در آثار او برای شما آشنا هستند. به زبان ساده می‌توان گفت که زنده‌یاداحمد محمود با آثار زیبای خود زندگی کرده است. 


از دیگر آثار زنده‌یاد احمد محمود واقعه‌های ملی شدن صنعت نفت، کودتای 28 مرداد و جنگ هشت ساله تحمیلی هستند. در این آثار به خوبی تمامی اتفاق‌های آن دوران نوشته شده است. در آثار او رویکرد و نگاه اجتماعی و جامعه‌شناسی تاثیر بسزایی داشته‌اند. او دید بسیار بلندی نسبت به زندگی اجتماعی خود داشته است و توانسته به خوبی از این دید در آثار خود استفاده کند. به همین دلیل بسیاری از کارشناسان او را نویسنده واقع‌گرا می‌دانند که توانسته است نگاه بومی‌گرایانه خود را در رمان‌ها و داستان‌های خود به خوبی جا بیندازد. 


 بسیاری از کارشناسان زنده‌یاد احمد محمود را از دسته نویسندگان رئالیستی می‌دانند زیرا واقع‌گرایی از مهم‌ترین تفکرات او به شمار می‌رود. چنین نویسندگانی خود را نماینده مردم پیرامون می‌دانند و به همین دلیل برای هر چه بهتر شدن و جاودانه شدن آثار خود می‌کوشند. زنده‌یاد محمود خود را چشم بینای مردم جامعه می‌دانسته است. او هرگز در آثار خود اتفاقات و اشتباهات دیگران را قضاوت نکرده است و به همین دلیل است که خوانندگان آثار او به هنگام مطالعه با پیش داوری و قضاوت نابه‌جا روبه‌رو نمی‌شوند. 

زنده‌یاد احمد محمود در آثار خود قهرمان داستان‌های خود را از میان مردمی که در اطراف او زندگی می‌کرده‌اند انتخاب کرده است. چنین سبکی باعث شده است که مخاطبان زیادی به سمت آثار او گرایش پیدا کنند. او به خوبی و بدون کم و کاست توانسته تمامی حوادث اطراف خود را شرح دهد. 


سبک واقع‌گرایانه زنده‌یاد احمد محمود باعث شده است که بازتاب خوبی پیدا کند. استفاده از لحن جنوبی و بومی در آثار او به خوبی توانسته خوانندگان را متوجه این مساله کند که جنوبی‌ها به چه شکلی و با چه لحنی با یکدیگر به صحبت می‌پردازند. 

به گفته بیشتر منتقدان آثار زنده‌یاد احمد محمود، او تلاش کرده است تا به خوبی محیط اطراف و مردم را توصیف و دیگر این که فرهنگ‌ها و معیشت مردم اطراف خود را معرفی کند. چنین آثاری به خوبی توانسته‌اند در دل مردم و حتی در تاریخ ایران در یادها باقی بمانند.

یادداشت از: فرهاد جعفری

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: